Israël, het persoonlijke eigendom van de Rothschilds

25sep - door admin - 0 - Over Nieuws

DONEER EN STEUN ONS WERK

DONATE AND SUPPORT US:

IBAN: NL10 SNSB 0902 6349 3

Weinig brieven hebben het aanzien van de wereldgeschiedenis zo veranderd als het kattebelletje dat Lord Balfour op 2 november 1917 aan Lord Rothschild verstuurde. De Eerste Wereldoorlog liep op zijn laatste benen en Groot-Brittannië moest het mandaat over het Arabisch land zelfs nog officieel verwerven. Maar de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken, een lid van de Rothschild-kliek, een Ashjenazi, keek vooruit en had een plan voor de kolonisatie van Palestina.

 De Balfour-verklaring was een brief, geschreven op 2 november 1917 door de Britse minister van Buitenlandse Zaken Arthur James Balfour aan Lord Rothschild, een leider van de Joodsegemeenschap in Groot-Brittannië. De brief was bestemd voor de Zionistische Federatie en kwam tot stand na een intensieve lobby door Chaim Weizmann.

 
Van 1899 tot 1910 was Rothschild parlementslid voor de Liberale Partij. Hij was tevens actief zionist en een goede vriend van Chaim Weizmann.
 
 
Chaim Azriel Weizmann (Hebreeuws: חיים עזריאל ווייצמן, Wit-Russisch: Хаім Азрыэль Вейцман) (Motal (vroegere naam Motol), 27 november 1874 – Rehovot9 november 1952) was een IsraëlischBrits politicus en wetenschapper. Hij is vooral bekend als de eerste president van Israël

Weizman is het bewijs dat de Rothschild-kliek bepaalde wie er president van Israël mag spelen.

De hierboven genoemde (en hieronderstaande) brief kan beschouwd worden als het startschot voor de oprichting voor de ‘Joods staat”.
“Zijne Majesteits Regering staat welwillend tegenover de vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk, en zal haar beste krachten aanwenden de verwezenlijking van dit doel te bevorderen, waarbij het duidelijk moet zijn dat niets zal worden ondernomen dat de burgerlijke en godsdienstige rechten van niet-Joodse gemeenschappen in Palestina zou kunnen aantasten, of de rechten en de politieke status die Joden genieten in enig ander land.”

Honderd jaar later is 92 procent van alle grond in Palestina toegeëigend aan de staat Israël. Officieel ”van heel het Joodse volk’’.
En de ene helft van de Palestijnen, de oorspronkelijke en wettelijke bewoners. leeft onder Israëlisch bestuur of bezetting en de andere helft in ballingschap. Hoe is het zover kunnen komen?
Theodor Herzl, geboren in Boedapest, gaf in 1896 met zijn pamflet ‘Der Judenstaat’ de stoot tot het georganiseerde zionisme. In 1897 riep hij het eerste Internationale Zionisten Congres te Basel bijeen. Er zouden tot 1902 nog vijf congressen volgen, die resulteerden in de stichting van de ‘World Zionist Organization’.
Wat wil het zionisme? Is het een ouderwetse vorm van koloniaal denken? De officiële verklaring is: ”Zionisme is het streven vanJoden naar een eigen Joodse staat. De naam refereert aan Zion, een van de heuvels van Jeruzalem. De term zionisme komt het eerst voor in het tijdschrift Selbstemanzipation (1890) van N. Birnbaum”.
De datum 1890 laat in ieder geval zien dat het veroveren van Palestina al lang geleden gepland is. Maar er is uiteraard meer. 1890 was niet het begin. De Joden die menen recht te hebben op Palestina, beroepen zich op de Diaspora, waarbij ze uit het Oude Testament citeren, maar vooral ook de verdrijving van de Joden uit Palestina door de Romeinse heersers in het jaar 132 n.o.j.
Ze willen daarmee aantonen dat Palestina eigenlijk altijd een Joodse staat is geweest, ze daarvan verdreven zijn, en met de geschiedenis als rechtvaardiging, het recht van terugkeer hebben,
Maar dat is een grove leugen.
Slechts in een deel van Palestina woonden de Joden, gezamenlijk met andere volkeren die in Palestina leefden.. de Joden werden dan ook Joodse Arabieren genoemd.
Mijn persoonlijke mening is dat de Joden het recht van terugkeer hebben, maar dat dit nooit te koste mag gaan van de bevolking, welke dat ook is, en dat staat haaks op zoals het gegaan is.
Maar dan heb ik het wel over echte Joden en niet over de Zionisten, de nep-Joden.
Maar uiteraard heeft alles een reden. Alles is gepland, niets gebeurd er spontaan.

Theodor Herzl

Hoe spontaan was zijn Joodse Staat Ideaal?

Eerder haalde ik Theodor Herzl aan, die op het 1e Joods congres pleitte voor een Joodse staat. Eind 1895 schreef Herzl ”Der Judenstaat.”
Echter, de Joodse voorman had niet het doel om een Joodse staat in Palestina te vestigen, maar uitsluitend het vestigen van een Joodse staat, waar dat dan ook mocht zijn. Palestina was een van zijn mogelijke locaties, maar ook Argentinië en enkele andere landen.
Uit ”Der judenstaat”:

“De Joden die het echt willen zullen hun eigen staat krijgen. Zo zullen wij tenminste leven als vrije mensen op onze eigen grond, en vredig sterven in onze eigen woningen. De wereld zal bevrijd worden door onze vrijheid, verrijkt worden door onze rijkdom en versterkt worden door grootheid…”

Het zou Herzl bij wijze van spreken ‘een worst zijn’ waar de Joods staat zou komen, als die er maar kwam.
Het is vanuit de Joodse geschiedenis te begrijpen dat Palestina een aantrekkelijke locatie was, maar zeker niet de enige optie.
Toch moest en zou het Palestina worden. Waarom? Volgens mij heeft dat een heel andere reden.
Er woonde in die tijd nog een andere bevolkingsgroep in Palestina, een door iedereen gehate bevolkingsgroep, de Ashjkenazi’s. Of ze zich toen al zo noemden is mij onbekend. Wel is bekend dat deze groep verjaagd is en zich vestigde in Centraal Azië (En van daaruit over de rest van de wereld, waar ze, door hun kennis en welk machtig iets ze nog meer beschikten, de macht overnamen, tot op de dag van vandaag. We hebben het hier over de Elite.)
Het is deze Elite die eind 1800? het plan opvatte de staat Israël te stichten op Palestijns grondgebied. De beweging die het plan van Herzl op gang bracht kwam de Elite mooi uit.
Waarom wilde de Elite met alle geweld in Palestina de Joodse staat oprichten?
Een mogelijkheid is wraak. Wraak omdat ze ooit, ondanks al hun (geheime?) macht verdreven zijn door primitieve volkeren.
Maar of de Ashjkenazies sentimenten bezitten is maar zeer de vraag, ik denk het niet.
Waarschijnlijker is het dat de strategische ligging van de staat Israel, de Elite heeft doen besluiten dit gebied in bezit te nemen?
In Europa hadden ze immers de koningen, keizers, de paus, in Rusland de Tsaar en ook in de Verenigde Staten bezaten ze met hun banken de politieke macht.
(Met de Bolsjewistische Revolutie raakten ze in een klap een groot deel van hun macht kwijt. Twee pogingen om de macht terug te grijpen, de 1e en 2e Wereldoorlog mislukten.)
Na hun verloren macht in een zesde deel van de wereld moest er haast gemaakt worden met het plan om de staat Israël te stichten en de uitvoering van het plan in een hogere versnelling gezet worden. De geesten van de westerse bevolking moesten rijp gemaakt worden voor een genocide op de Palestijnen.
De Tweede Wereldoorlog had dan ook een dubbel doel, de Sovjet Unie verslaan en zoveel mogelijk (echte) Joden vermoorden zodat de westerse bevolking de verovering van een Souverein land, en nog wel zo vlak na de oorlog, zonder protesten zou aanvaarden.
In het Midden Oosten en het Verre Oosten had de Elite niet veel invloed en was Palestina (Israël dus) een ideale uitvalsbasis om het Oosten te veroveren. We hebben dit plan na het stichten van de staat Israël ten uitvoer zien brengen (waarbij hun geplande verovering van Syrië hun Waterloo werd).
De beruchte brief van Lord Balfour aan de Britse vertegenwoordiger van de Rothschild-kliek is het bewijs dat de verovering al lang gepland was. Het heeft het immers over: Zijne Majesteits Regering staat welwillend tegenover de vestiging in Palestina van een nationaal tehuis voor het Joodse volk
En de brief was niet gericht aan welke Joodse gemeenschap of leider dan ook, nee, het was een goedkeuring aan de Rothschilds om tot verovering over te gaan.

Balfour en Churchill

Hoeveel bloed zullen die aan hun handen hebben gehad

Dat ze mogen branden in de hel

Balfour was een college-minister van Rothschild in het Engelse kabinet. Dat hij vele Jaren belangrijke ministeriële functies heeft vervult, bewijst dat hij (net als oorlogsmisdadiger Churchill) niet zomaar een ministertje was, maar iemand met zeer veel invloed (de Rothschilds?)
Dit blog plaatst ter illustratie, foto’s geplukt van internet. Bent u de maker/rechthebbende van een foto en u wilt hieronder uw naam vermeld hebben, dan verzoek ik u dat als commentaar bij het betreffende artikel te melden. Ik zal uw naam, mits aangetoond dat u de maker/rechthebbende bent, er per omgaande bij vermelden. Ere wie ere toekomt.

Share This: